Η Ντίνα Καραγκούνια του Χρήστου και της Ιωάννας γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Αίγιο το 1969, όπου και ζει ως σήμερα. Τόπος καταγωγής της είναι οι Πετσάκοι Καλαβρύτων. Η πορεία της στις τέχνες ξεκίνησε από την εφηβική ηλικία των 16 ετών, μοιράζοντας τη δημιουργικότητά της ανάμεσα στην ποίηση και τη ζωγραφική. Την ίδια χρονιά, το 1985, απέσπασε το 7ο βραβείο στον πανελλήνιο διαγωνισμό της ΧΟΝ με το ποίημα «Τα προδομένα μας ιδανικά». Έλαβε μέρος σε αρκετές εκθέσεις ζωγραφικής με τη ΝΕΛΕ Αχαΐας από το 1985 ως το 1989. Δημοσίευε κάθε εβδομάδα ποιήματά της στον τοπικό τύπο, όπως στην εφημερίδα ΕΡΕΥΝΑ του κυρίου Φλογερά Ανδρέα . Κατά τη δεκαετία του 2000, είχε ενεργή παρουσία στα λογοτεχνικά δρώμενα, συμμετέχοντας σε πολυάριθμες ποιητικές βραδιές στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για το «Αυγουστιάτικο Φεγγάρι» της Λέτας Κουτσοχέρα και του Βασίλη Ηλιόπουλου. Ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη φωτογραφία και το 1995 άνοιξε το πρώτο της φωτογραφείο, καθώς ήταν και η πρώτη γυναίκα φωτογράφος στο Αίγιο. Η συλλογή της ‘’Ο έρωτας κι ο Θάνατος… δυο έννοιες ίδιες’’ είναι το πρώτο της ποιητικό βιβλίο που εκδίδεται. Το 1994 με την επιμέλεια του Αιγιώτη ποιητή Τάσου Αιγιαλού, είχε φωτοτυπήσει και συντάξει μικρή ποιητική συλλογή με τον τίτλο ‘’ Άγουρη σάρκα το αίμα μου’’ , την οποία και χάρισε σε προσφιλή της άτομα.

Έργα του που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ηδύφωνο

• Ο Έρωτας κι ο Θάνατος… δύο έννοιες ίδιες– (2026)